مولتی آنزیم فیتازدار + پروبیوتیک و پری‌بیوتیک

رایابولد آبزیان

پری بیوتیک: ترکیبات قندی(الیگوساکارید) غیر قابل هضم یا با قابلیت هضم بسیار اندک هستند که پس از رسیدن به محیط روده به عنوان منبع کربن یا انرژی، بطور انتخابی رشد و یا فعالیت پروبیوتیک‌ها را تحریک می‌کند. بنابراین می‌توان گفت اثرات سلامت بخش پری‌بیوتیک‌ها، همانند اثرات پروبیوتیک هاست، به شرطی که بتوانند رشد پروبیوتیک‌ها را در روده بزرگ تشدید کنند.
پری بیوتیک ها مواد غذایی هستند که پروبیوتیک‌ها  از آنها تغذیه میکنند
پری‌بیوتیک‌ها از نوع کربوهیدرات(بیشتر فیبر) هستند که باکتری مفید در روده این فیبر را مصرف می کند.

اهمیت پری بیوتیک ها در آبزیان :
از جمله راهكارهايي كه مي‌تواند علاوه بر تامين مواد مغذي لازم در جهت حمايت از رشد و نمو موجودات آبزي، سبب افزايش سلامت، مقاومت نسبت به استرس و عوامل بيماري زا و تعدیل باکتري‌هاي مفید دستگاه گوارش شوند استفاده از پري بيوتيك‌ها، در جيره غذايي آبزيان مي‌باشد.

ازطرفی پري‌بیوتیک‌ها به صورت مستقیم نیز با اتصال به عوامل بیماری زا می‌توانند آنها را ازبدن جاندار خارج کنند. نقش مثبت میکروب‌هاي متاثر شده از پري بیوتیک‌ها در مراحل مختلف رشد، هضم و جذب و سیستم ایمنی میزبان ثابت شده است. بعضی از این ترکیبات که در حال حاضر از آنها استفاده می‌شود مانان الیگوساکارید می‌باشند. نتایج بدست آمده نشان می دهد که استفاده ازمکمل هاي پري بیوتیکی به صورت معنی داري باعث بهبود شرایط رشد و تغذیه، از جمله ضریب تبدیل غذایی در بچه ماهیان قزل آلاي رنگین کمان گردید. این امر می تواند به دلیل نقش ترکیبات پري‌بیوتیکی در اصلاح فلور میکروبی روده باشد. زیرا اثبات شده که باکتري‌هاي مفید دستگاه گوارش با تولید آنزیم‌هاي و مواد متابولیکی باعث تسهیل هضم و جذب غذا و افزایش ارزش غذایی آن وکاهش مصرف انرژي می‌گردند و این امر می‌تواند باعث افزایش جذب ویتامین‌ها و مواد معدنی به خصوص کلسیم و فسفر شود که منجر به تناسب رشد وزنی و طولی ماهی‌ها شده است.

دستگاه گوارش ماهی یکی از مسیرهای مهم برای ورود عوامل بیماری‌زا به بدن است. این موضوع مسلم است که دستگاه گوارش ماهی یک سیستم پیچیده دارد و دارای تعداد زیادی میکروارگانیسم‌ها است. میکروارگانیسم‌های روده علاوه بر وظیفه هضم و جذب برای تعادل آب و الکترولیت‌های بدن، تنظیم هورمونی، متابولیسم و ایمنی بدن ضروری و حیاتی هستند.

پروبیوتیک:
دسته‌ای از باکتری‌هایی که غالبا در روده هستند و علاوه بر کمک به گوارش، مولکول های پیچیده و ترکیباتی مانند ویتامین‌ها و آنتی بیوتیک‌های مختلف را تولید می‌کنند که برای بدن مفید است.
پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم های زنده ای هستند که مصرف کافی آنها سبب اثرات سلامت بخش در بدن می‌شود.
پروبیوتیک‌ها بر تعادل باکتری‌های مفید و مضر روده تاثیر می‌گذارند، به نفع افزایش باکتری‌های مفید.
پروبیوتیک‌ها قادرند اختلالات(میکروبوتای) روده، پس از درمان آنتی بیوتیکی را به حداقل برسانند.